Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar het is mogelijk: een echtgenote krijgt schadevergoeding van de werkgever van haar man. Dat blijkt uit een vonnis van de rechtbank Midden-Nederland. De werknemer was in dienst bij een brandweerkorps van de gemeente Ede. Op basis van een wisselrooster was de werknemer officier van dienst bij (middelgrote) branden en in dat kader belast met de coördinatie van de brandbestrijding.

Na een aantal jaren is de echtgenote van de werknemer naar een longarts gegaan wegens klachten. Daar zijn de artsen tot de conclusie gekomen dat bij de vrouw sprake is van ‘maligne mesothelioom’. Het maligne mesothelioom is een kwaadaardig gezwel dat in de meeste gevallen binnen één tot twee jaar tot de dood leidt. Bij omstreeks 80 procent van de patiënten kan een relatie met blootstelling aan asbest in het verleden worden vastgesteld. In de overige gevallen kan in de praktijk geen andere oorzaak dan asbestblootstelling aannemelijk worden gemaakt.

De ziekte heeft bij de vrouw van de werknemer uiteindelijk tot de dood geleid. Wie kan daar aansprakelijk gesteld voor worden?

Volgens de werknemer is de gemeente Ede aansprakelijk voor de schade die geleden is, en wel op grond van onrechtmatige daad (artikel 6:162 BW). Dit vanwege de feiten dat de vrouw zowel bij het bezoeken van de kazerne als door het wassen van de werkkleding van de werknemer in aanraking is gekomen met asbest. De gemeente Ede erkent deze aansprakelijkheid niet, omdat geen verband is aangetoond tussen de werkzaamheden van de werknemer en de blootstelling aan de asbest.

 

Oordeel rechtbank

Een werkgever kan ook aansprakelijk zijn jegens derden wegens het schenden van veiligheidsnormen. Daarnaast oordeelt de rechtbank dat de werkgever onvoldoende maatregelen heeft getroffen om de brandweerkazerne schoon te houden. Dit concludeert zij op basis van diverse rapporten, waarin onder andere staat:

 

” Speciale vermelding verdient het gebruik van asbest in frictiemateriaal, zoals remvoeringen en koppelingen, waardoor vooral garagebedrijven veel aan de asbestblootstelling van werknemers hebben bijgedragen. Het is van groot belang er rekening mee te houden dat, mede door het niet systematisch toepassen van maatregelen om de verspreiding van asbeststof te beperken, in deze bedrijven veelal niet alleen de productiemedewerkers, maar alle medewerkers kunnen zijn blootgesteld aan asbeststof. “

 

Hoewel de Gemeente Ede heeft aangevoerd dat de werknemer niet op de brandweerkazerne kantoor hield en normaal gesproken ook niet in de werkplaats kwam, kan als wordt aangenomen dat de werknemer de werkplaats wel degelijk bezocht en dus werd blootgesteld aan het asbeststof, maar ook dat het vrijgekomen asbeststof door hem en de monteurs uit de werkplaats door de brandweerkazerne kon worden verspreid.

Hierdoor wordt het verband tussen de blootstelling in of via de oude brandweerkazerne en de ziekte ‘maligne mesothelioom’ bij de vrouw van de werknemer aangenomen. De werkgever is aansprakelijk voor de schade die is geleden en dient deze te vergoeden.

Het is misschien vreemd dat een werkgever aansprakelijk wordt gesteld voor de schade van de echtgenote van een werknemer, maar indien op allerlei manieren kan worden aangetoond dat de schade een gevolg is van het nalaten van het treffen van juiste veiligheidsmaatregelen, kan een werkgever ook aansprakelijk zijn voor derden.
Daarnaast zou het bij andere ziekten naar mijn idee anders kunnen uitpakken. Dit omdat het vaak niet goed is aan te tonen dat de ziekte veroorzaakt is door asbest, het causaal verband is vaak lastig aan te tonen.
Ook verdient opmerking dat 100% zekerheid dat de schade is ontstaan door handelen of nalaten van de werkgever niet vereist is. Een redelijke mate van waarschijnlijkheid is voldoende.

 

Voor vragen over dit onderwerp, neem gerust contact op of laat hieronder een reactie achter.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *