uitleg

Schriftelijke bepalingen in een overeenkomst kunnen veelal voor meerdere interpretaties vatbaar zijn. De Hoge Raad heeft hiervoor een tweetal manieren ontwikkeld: de zuiver taalkundige uitleg (de cao-norm) en de bedoeling van partijen (de Haviltex-norm).

 

Haviltexen

Een erg belangrijk arrest omtrent de bedoeling van partijen is het Haviltex arrest. Uit het arrest volgt dat bij de uitleg van een schriftelijke overeenkomst het niet genoeg is om enkel naar de taalkundige betekenis van de tekst te kijken, maar dat ook gekeken moet worden welke betekenis de partijen aan de tekst gaven en wat ze over en weer van elkaar mochten verwachten. Dit wordt ook wel de Haviltex-norm genoemd en speelt vandaag de dag een erg belangrijke rol.

 

Bepalingen in een cao

Bij de uitleg van een cao speelt met name de zuiver taalkundige uitleg. Reden hiervoor is dat contractspartijen niet betrokken zijn geweest bij het opstellen van een dergelijke cao. Het is dan niet vast te stellen wat de bedoeling van partijen is geweest, waardoor enkel naar de letter van de bepaling wordt gekeken om te kijken hoe deze geïnterpreteerd dient te worden. Deze cao-norm speelt, zoals de norm het eigenlijk al zegt, veelal een rol bij de uitleg van bepalingen in een cao.

De Hoge Raad heeft in het arrest DSM/Fox bepaald dat deze cao-norm vloeiend overgaat in de Haviltex-norm. De Hoge Raad benadrukte hierbij dat de cao-norm niet automatisch leidt tot een zuiver taalkundige uitleg, maar dat het gaat om het toepassen van een uitleg naar objectieve maatstaven waarbij evenwel de Haviltex-norm een rol kan spelen.

 

De cao-norm

In een recente uitspraak van de rechtbank Overijssel speelde deze cao-norm een belangrijke rol. Connexxion Taxi is eiser in deze kwestie. Zij valt onder de werkingssfeer van de cao Taxivervoer. De partijen bij deze cao Taxivervoer zijn daarnaast een cao Sociaal Fonds Taxi overeengekomen. Beide cao’s zijn destijds algemeen verbindend verklaard.

Blijkens de cao Sociaal Fonds Taxi is de Stichting Sociaal Fonds Taxi opgericht. De Stichting heeft ten doel het financieren, subsidiëren en uitvoeren van activiteiten die gericht zijn op het bevorderen van goede arbeidsverhoudingen in de bedrijfstak vervoer van personen met personenauto’s.

 

De kwestie

De Provincie Gelderland heeft het aanvullend openbaar vervoer ingedeeld in vijf, zogeheten vervoerspercelen. Tot februari 2015 werd aan bedrijf X het perceel gegund, maar wegens faillissement van X heeft Connexxion Taxi het vervoer als noodoplossing geboden. In mei 2015 heeft de Provincie Gelderland het vervoer in één perceel definitief aan Connexxion Taxi gegund. Vanaf 1 juli 2015 verzorgt Connexxion Taxi het taxivervoer in het betreffende perceel op basis van het aan haar definitief gegunde vervoerscontract.

Op grond van de regeling overgang personeel bij overgang vervoerscontracten (OPOV-regeling) – die in de cao Sociaal Fonds Taxi is opgenomen – dient Connexxion Taxi aan werknemers van bedrijf X een baanaanbod te doen, tenzij de huidige en de verkrijgende contractspartij dezelfde persoon zijn. Ondanks dat de bezwaarcommissie heeft uitgesproken dat Connexxion Taxi een baanaanbod dient te doen, heeft Connexxion Taxi hier geen uitvoering aan gegeven.

Deze kwestie betreft de vraag of deze OPOV-regeling van toepassing is en of in het verlengde daarvan Connexxion Taxi aan de werknemers een geldig baanaanbod dient te doen.

 

De beoordeling

Vaste rechtspraak is dat bij interpretatie van bepalingen in de cao de cao-norm dient te worden toegepast.

Na de definitieve gunning van de vervoersopdracht dient volgens de OPOV-regeling de verkrijgende contractspartij aan 75% van de betrokken werknemers een baanaanbod te doen. Deze bepaling is niet van toepassing indien de huidige contractspartij en de verkrijgende contractspartij dezelfde persoon zijn.

De rechter oordeelt als volgt:

Kennelijk zijn de cao-partijen ervan uitgegaan dat de vervoerder in dat geval de vervoersopdracht met de inzet van het bestaande personeel voortzet. Dat ligt ook wel voor de hand, want dit personeel is reeds bekend met de ins and outs van de vervoersopdracht en behoeft dus niet meer ingewerkt te worden. Hoe dit ook zij, de cao-partijen hebben voor deze situatie uitdrukkelijk aan de ‘nieuwe’ contractspartij geen verplichting opgelegd tot het doen van een baanaanbod.

 

Is in dit geval sprake van een nieuwe contractspartij? Connexxion Taxi heeft als noodoplossing in februari 2015 het vervoer geboden, maar in mei is het vervoerscontract definitief aan hen gegund. Wat is het moment van het sluiten van de vervoersovereenkomst?

 

Zuiver taalkundig

Grammaticaal gezien is Connexxion Taxi buiten twijfel de huidige contractspartij met wie de Provincie Gelderland per februari 2015 een vervoerscontract had gesloten. Zij verrichtte immers in opdracht van de Provincie vanaf die datum het taxivervoer nadat de bedrijf X failliet was verklaard. Volgens de cao is een vervoerscontract niet uitsluitend als een contract dat na een aanbesteding tot stand is gekomen. Onder de definitie valt ook een onderhands gesloten vervoersovereenkomst, zoals in februari 2015 is gebeurd toen als noodoplossing het vervoer aan Connexxion Taxi werd opgedragen en zij die opdracht had aanvaard.

Tevens is Connexxion Taxi de verkrijgende contractspartij omdat aan haar de vervoersopdracht, na de openbare aanbesteding, eerst voorlopig en met ingang van 1 juli 2015 definitief is gegund.

Hieruit volgt dat Connexxion Taxi niet gehouden is aan 75% van de werknemers een baanaanbod te doen. De OPOV-regeling is immers na de definitieve gunning aan Connexxion Taxi niet langer van toepassing.

 

Voor vragen over dit onderwerp, neem gerust contact op of laat hieronder een reactie achter.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *